A -
B -
C -
Ç -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
İ -
J -
K -
L -
M -
N
O -
Ö -
P -
R -
S -
Ş -
T -
U -
Ü -
V -
Y -
Z
ABAD (E) : (farsça) Şen, bayındır; sonsuz gelecek zamanlar
ABADE (K) : (farsça) Şen, bayındır; sonsuz gelecek zamanlar
ABAKAHAN (E) : (türkçe) İlhanlı hükümdarı Hülagu'nün oğlu.
ABAY (E) : (türkçe) Beceri, sezgi, anlayış, dikkat
ABBAD (E) : (arapça) Allah'a itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren, yasaklarından kaçınan
ABBAS (E) : (arapça) Sert, çatık kaşlı; aslan
ABDAR (K) : (farsça) Sulu, taze, parlak, sağlam vücutlu, nükteli, zarif, güzel, hoş, su veren hizmetçi
ABDİ (E) : (arapça) Kulluk ve itaat eden
ABDULLAH (E) : (arapça) Allah'ın kulu
ABDURRAHMAN (E) : (arapça) Rahman olan Allah'ın kulu
ABDURRAUF (E) : (arapça) Rauf olan Allah'ın kulu
ABDUSSABUR (E) : (arapça) Sonsuz sabır sahibi Allah'ın kulu
ABDÜDDAR (E) : (arapça) Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmete mebni olarak yaratan Allah'ın kulu.
ABDÜLAFUV (E) : (arapça) Geniş Avf ve mağfiret sahibi yüce Allah'ın kulu.
ABDÜLAZİZ (E) : (arapça) Büyük ve aziz olan Allah'ın kulu
ABDÜLBAKİ (E) : (arapça) Ebedi olan Allah'ın kulu
ABDÜLHALİK (E) : (arapça) Yoktan var eden Allah'ın kulu.
ABDÜLHAMİD (E) : (arapça) Övülmüş olan Allah'ın kulu
ABDÜLHAY (E) : (arapça) Daima diri ve ebedi olan Allah'ın kulu
ABDÜLKADİR (E) : H(arapça) erşeye gücü yeten Allah'ın kulu
ABDÜLKERİM (E) : (arapça) Cömert olan Allah'în kulu
ABDÜLMECİD (E) : (arapça) Şanı büyük olan Allah'ın kulu
ABDÜLMELİK (E) : (arapça) Mülk sahibi olan Allah'ın kulu.
ABDÜLMUTTALİP (E) : (arapça) İsteyen allahın kulu.
ABDÜRREZZAK (E) : (arapça) Rızık veren Allah'ın kulu
ABDÜSSELAM (E) : (arapça) Selamete çıkaran Allah'ın kulu
ABENDAM (K) : (farsça) Güzel vücutlu, güzel
ABER (E) : (arapça) Hz. Nuh'un torununun adı
ABGUN (E) : (farsça) Mavi renk, gök; parlak; nişasta
ABHER (E) : (arapça) Nergis çiçeği; yasemin; dolu kab
ABILAYHAN (E) : (türkçe) Orta cüz Kazak Hanı
ABIŞKA NOYAN (E) : (türkçe) Bir İlhanlı komutanı
ABİD (E) : (arapça) Allah'a ibadet eden, kullar, köleler
ABİDE (K) : (arapça) Anıt; Önemli, değerli eser
ABİDİN (E) : (arapça) Kullar, köleler, sofular, ibadet edenler
ABŞAR (K) : (arapça) Şelale
ABUŞKA (E) : (türkçe) Koca, zevc, yaşlı erkek
ABUZER (E) : (arapça-farsça) Altın suyu
ABUZETTİN (E) : (arapça) Din yolunda çabuk, hızlı giden
ACABAY (E) : (türkçe) Amca bey, ağabey; başladığı işi bitiren; büyük
ACAHAN (E) : (türkçe) Amca han, ağabey
ACAR (E) : (türkçe) Kuvvetli, atılgan, çevik, sevaplar; halk; becerikli
ACARALP (E) : (türkçe) Yiğit, becerikli, cesur kişi
ACLAN (E) : (arapça) Hızlı, çabuk, telaşlı
ACUN (E) : (arapça) Dünya, varlık
AÇANGÜL (K) : (türkçe) Açan gül.
AÇE (K) : (türkçe) Sumatra adasının en kuzey kısmı.
AÇELYA (K) : (yunanca) Güzel, kokusuz, çok çeşitli renklerde çiçek açan fundagillerden bir bitki
AÇIL (K) : (türkçe) Açılmaktan emir; serpil
AÇILAY (K) : (türkçe) Ayın dolunay halinde olmaya başlaması
ADA (E) : (türkçe) Her tarafı sularla çevrili kara parçası
ADAHAN (E) : (türkçe) Adanın yöneticisi
ADALEDDİN (E) : (arapça) Dinin adaleti
ADALET (K) : (arapça) Hak tanırlık, haklılık; hakkaniyet; düzenli dengeli
ADANIR (K/E) : (türkçe) Şanlı, şöhretli
ADEM (E) : (arapça) İnsan; yokluk, vücudun zıttı; adam; iyi temiz kimse
ADETULLAH (E) : (arapça) Allah'ın kanunu
ADEVİYE (K) : (arapça) İyilik, yardımseverlik
ADİL (E) : (arapça) Doğruluk gösteren, doğru; eşit, eş; adaletli
ADİLE (K) : (arapça) Haktan ayrılmayan, adaletle iş gören, adil
ADİLHAN (E) : (arapça-türkçe) Adil yönetici
ADİN (E) : (arapça) Cennet
ADNAN (E) : (arapça) Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse
AFAFET (K) : (arapça) Temiz olan; fenalıktan, günahtan kaçınan; namuslu
AFET (K) : (arapça) Çok güzel kadın, dilber - Doğal felaket, Ortalığı birbirine katacak kadar güzel kadın
AFFAN (E) : (arapça) Kötü şeylerden kaçınan, temiz
AFGAN (E) : (arapça) Heyecanlı, çabuk öfkelenen
AFİF (K) : (arapça) İffetli, namuslu; haramdan sakınan, doğru
AFİFE (K) : (arapça) İffetli, namuslu kadın, temiz
AFİL (E) : (arapça) Batan (güneş, yıldız), görünmez olan, kaybolan
AFİTAP (K) : (farsça) Güneş, güneş ışığı, güzel yüzlü, dilber
AFİYET (K) : (arapça) Sağlık
AFRA (K) : (arapça) Ayın onüçüncü gecesi, beyaz toprak
AFŞAR (E) : (türkçe) Afşar boyunu oluşturan Türkmenlerin adı; çevik, çabuk iş gören
AFŞİN (E) : (türkçe) Zırh, silah
AFTABE (K) : (farsça) Su kabı; güneş biçiminde yapılan mücevher
AGAH (E) : (farsça) Bilir, uyanık, vakıf, bilgili, haberli.
AGER (E) : (türkçe) Temiz, doğru kimse.
AGRA (E) : (arapça) Çok sevimli, çok yakışıklı.
AĞA (E) : (türkçe) Büyük, efendi, ağabey; Amir, baş, reis; koca, erkek eş.
AĞAN (K) : (türkçe) Akanyıldız, ağma.
AĞANER (E) : (türkçe) Saf, temiz, duru insan.
AĞAR (E) : (türkçe) Beyaz renkli; samimi; asil, şerefli.
AĞCA (K) : (türkçe) Beyaz tenli kadın.
AĞGÜL (K) : (türkçe) Beyaz gül, ak gül.
AĞIT (E) : (türkçe) Edebiyatta bir şiir türü
AHAD (E) : (arapça) Bir, kişi, kimse; birden dokuza kadar olan sayılar.
AHAVİ (E) : (arapça) Kardeşçe, dostça, kardeş gibi.
AHBARÎ (E) : (arapça) Haber veren, rivayet eden.
AHDİ (E) : (arapça) Ahd, and icabı.
AHENK (K) : (farsça) Uyum; renkler arasında uygunluk; kasıt, niyet.
AHFAZ (E) : (arapça) Belleği çok kuvvetli; Kur'an'ı en iyi hıfzetmiş kişi; alçak gönüllü.
AHFEŞ (E) : (arapça) Küçük gözlü, zarif bakışlı; yalnız gece gören kimse.
AHİ (E) : (arapça) Ahi ocağına mensup kimse; cömert, eliaçık.
AHİD (E) : (arapça) Bir şeyin olmasını emretmek; söz vermek, emir, talimat.
AHKAF (E) : Kum fırtınası; Kur'an'ın 6. suresi.
AHLA (K) : Çok tatlı, pek şirin.
AHLAS (E) : Saf, halis, karışımsız; iyi yürekli.
AHMED (E) : Övülmeye ziyade layık, en çok övülmüş.
AHMER (E) : Kırmızı, kızıl.
AHRA (K) : Daha layık, münasip, uygun.
AHSEN (K/E): En güzel, çok güzel. (Kur'an'da kullanılır)
AHTER (K) : Yıldız.
AHU (K) : Ceylan, karaca, gazal; güzel, ince, alımlı kadın; ceylan gözlü; kardeş, dost
AHVER (E) : Müşteri yüzlü, güzel gözlü adam; zeki, akıllı.
AHVES (E) : Cesur, kahraman, yiğit.
AİŞE (K) : Yaşayan, zenginlik ve bolluk gören, yaşayış.
AJDA (K) : Filiz, sürgün; üzeri çentik çentik olan şey.
AJLAN (K) : Hızlı,çabuk,telaşlı.
AKABE (E) : Sarp geçit; tehlike.
AKAD (E) : Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınmış kimse.
AKALP (E) : Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınmış kimse.
AKALIN (E) : Alnı açık, onurlu, suçu olmayan.
AKANAY (K) : Yıldız kümesi.
AKANSEL (E) : Akarsu.
AKAR (E) : Akıp geçen; gelir getiren.
AKARSU (K/E) : Akan su; Tek sıra elmastan ya da pırlantadan gerdanlık
AKASMA (K) : Beyaz, mavi, morumsu, pembe çiçek veren yabani tırmanıcı bir bitki.
AKASOY (E) : Sevilen, sayılan soydan gelen.
AKASYA (K) : Küçük sıra yapraklı, süs için yetiştirilen bir ağaç.Salkımağacı, Güzel kokulu bir süs bitkisi
AKBATU (E) : Yiğit erkek.
AKBATUN (E) : Yiğit erkek.
AKBEHMEN (E) : Peygamber çiçeği.
AKBOĞA (E) : Boğa gibi güçlü ve temiz şahsiyetli.
AKBORA (E) : Bora.
AKBUDUN (E) : Temiz, tanınmış soydan gelen.
AKCEBE (E) : Beyaz zırh sahibi yiğit.
AKÇA (E) : Oldukça beyaz; gümüş para; saf, temiz, iyi niyetli.
AKÇAKOCA (E) : Temiz ve namuslu erkek.
AKÇALI (E) : Varlıklı, zengin.
AKÇAN (E) : Temiz, dürüst kimse.
AKÇAR (E) : iyi ruhlar.
AKÇİÇEK (K) : Beyaz çiçek.
AKÇORA (E) : İyi ruhlar.
AKDA (K) : Himaye altında olan cariye.
AKDEMİR (E) : Demir gibi güçlü ve temiz yürekli yiğit.
AKDES (E) : En kutsal.
AKDİL (E) : İyi, doğru, güzel konuşan.
AKDOĞAN (E) : Beyaz doğan.
AKDORU (E) : Doruğu bulutlu dağ.
AKEL (E) : Doğru işler yapan, güvenilir erkek.
AKERMAN (E) : Dürüst, soylu, temiz.
AKGÜL (K) : Beyaz gül.
AKGÜN (E) : Mutlu gün.
AKHAN (E) : Dürüst hakan.
AKIN (E) : Karşı tarafın üzerine yapılan saldırı; her engeli aşan.
AKINALP (E) : Akın yapan yiğit.
AKİF (E) : İsteğiyle çekilip ibadet eden; sebatlı; direnen
AKİFE (K) : Sebatlı, kararlı; ibadet eden; direnen
AKİL (E) : Akıllı.
AKİLE (K) : Akıllı.
AKİPEK (K) : İpek gibi kadın.
AKİS (K) : Yankı; yansı; zıt, ters, muhalif.
AKKOR (K) : Işık saçacak kadar sıcak.
AKKIZ (K) : Beyaz kadın.
AKMAN (E) : Temiz insan; yaşlı kimse.
AKMAR (E) : Aylar, yıldızlar.
AKMER (K) : Ay gibi beyaz yüz.
AKNUR (K) : Beyaz nur.
AKÖZ (E) : Özü sözü doğru kişi.
AKSOY (E) : Temiz soylu.
AKSU (K) : Temiz su; Anadolu'da değişik boylarda bir çok akarsuyun adı, nehir.
AKSUNA (K) : Ak renkli yaban ördeği.
AKSUNER (E) : Aksungur.
AKSUNGUR (E) : Doğan cinsinden bir nevi av kuşu.
AKSÜYEK (E) : Soylu.
AKŞEMSEDDİN (E) : Dinin güneşi.
AKŞİT (E) : Kutlu, uğurlu; güneş, nur, aydınlık.
AKTAY (E) : Beyaz tay.
AKTAN (E) : Aydınlık, mehtaplı gece.
AKTAR (E) : Parlak, aydınlık sabah.
AKTAŞ (E) : Mermer.
AKTEKİN (E) : Parlak, görkemli, temiz huylu prens.
AKTEMÜR (E) : Akdemir.
AKTİMUR (E) : Aktemur.
AKTOLGA (E) : Beyaz miğfer.
AKTUĞ (E) : Aytuğ.
ALAADDİN (E) : Dini yüceltmek için çalışan kimse.
ALAGÜN (K) : Yazın güneş buluta girdiği zamanki gölgeli hava.
ALAMET (K) : İşaret, iz, nişan; sembol; belirti; çok iri.
ALANALP (E) : Ülke fetheden, fatih.
ALANGOYA (K) : Altın geyik (Moğolca).
ALANGU (E) : Altın geyik.
ALATAY (E) : Derisinde benekler olan tay.
ALAZ (K/E) : Alev. Dalga dalga. Yer yer
ALCAN (K) : Can alıcı güzel.
ALEMDAR (E) : Sancak ya da bayrak taşıyan, bayraktar; önder
ALEV (K) : Yanan, ışık veren maddelerin çeşitli şekillerde şeffaf dili, yalım, yalaz, alaz, ateş; aşk ateşi; alımlı cazibeli.
ALGAN (E) : Alan, fetheden, fatih.
ALGIN (E) : Birine gönül vermiş, vurgun, tutkun, aşık; güçlü, iyi güzel, sıcakkanlı; cılız, zayıf
ALGONCA (K) : Kırmızı gülün goncası
ALGUHAN (E) : Çağatay hükümdarı.
ALGUN (K) : Aklı alınmış; al renkli; tümsek
ALGUNE (K) : Serap; allık.
ALGÜL (K) : Kırmızı gül.
ALİ (E) : Yüksek, büyük, yüce, yemin eden.
ALİCAN (E) : Ali-can
ALİCENGİZ (E) : Akla gelmez, şeytanca.
ALİGÜHER (E) : Yaratılışı ve mayası yüce ve değerli olan.
ALİHAN (E) : Ali-han
ALİM (E) : Bilgin, çok bilen
ALİME (K) : Alim kadın.
ALİNUR (K) : Ali-nur
ALİŞAN (E) : Şanı yüce olan.
ALİYE (K) : Yüce, ulu
ALKAN (E) : Kırmızı kan.
ALKIM (E) : Gökkuşağı.
ALKIN (E) : Sevdalı, aşık.
ALP (E) : Yiğit, cesur, bahadır; büyük işler başaran, halkça sevilen yiğit
ALPAGU (E) : Tek başına düşmana saldıran yiğit.
ALPASLAN (E) : Aslan gibi cesur yiğit, savaş beyi.
ALPAY (E) : Cesur,yiğit kimse
ALPBİKE (E) : Genç, delikanlı.
ALPER (E) : Yiğit er.
ALPEREN (E) : Ermiş yiğit.
ALPERTUNGA (E) : Efsanevi Türk hükümdarı.
ALPGİRAY (E) : Yiğit hükümdar.
ALPKIN (E) : Keskin kılıç.
ALPMAN (E) : Yiğit kişi.
ALPNUR (K) : Yiğit ve nurlu.
ALPTEKİN (E) : Kahraman şehzade.
ALTAN (E) : Hakan'lara verilen san, sulatn, padişah; sabah güneş doğarkenki zaman.
ALTAY (E) : Kırmızı tay.
ALTIN (K) : Yüksek değerli bir maden
ALTINBAŞAK (K) : Değerli kimse.
ALTINBİKE (K) : Altınbaşak.
ALTUĞ (E) : Kızıl tuğ.
ALTUNAY (E) : Ay'ın san renkli hali.
ALYA (E) : Yüksek yer; gök, sema.
AMANULLAH (E) : Allah'ın bağışlaması, koruması.
AMBER (K) : Güzel kokulu
AMİL (E) : Etken, etmen; fail, yapan, işleyen; tahsildar.
AMİNE (K) : Gönlü emin, kalbinde korku olmayan.
AMİR (E) : Devlete ait; mamur eden; emir veren.
AMİRE (K) : Amir kadın.
AMRE (K) : Uzun ömürlü.
AMUZ (E) : Bilen, öğrenmiş, öğreten.
ANDAK (K/E) : Hemen, o anda.
ANGIN (E) : Ünlü, tanınmış; bayındır.
ANIL (E/K) : Anma işine konu olmak; meşhur; hatırlanan.
ANİF (E) : Sert, şiddetli; haşin; biraz önce.
ANİFE (K) : Sert, şiddetli; haşin; biraz önce.
ARAF (E) : Cennet ile Cehennem arasındaki yer; sert tepe; usuller.
ARAM (K) : Dinlenme, karar; huzur, rahat.
ARAMCAN (K) : Gönül rahatı; sevgili, sevilen güzel.
ARCA (K) : Temiz, namuslu; topal.
ARDA (E) : İşaret olarak yere dikilen çubuk, sonra gelen.
ARGUN (E) : Zayıf, güçsüz.
ARGÜN (E) : Temiz, aydınlık gün.
ARHAN (E) : Üstün nitelikli, gururlu bakan.
ARIÇ (E) : Barış, asayiş.
ARINÇ (E) : Temiz, saf; barış.
ARİF (E) : Bilen, bilgi sahibi, sezgili; meşhur.
ARİFE (K) : Tecrübeli, bilgili, sezgi ve anlayışa sahip.
ARKAN (E) : Temiz kan; üstün, galip.
ARKIN (E) : Yavaş, ağır, sakin, gelecek yıl.
ARMAĞAN (K/E) : Biri için seçilen özel hediye.
ARMAN (E) : Hasret, özleme; zahmet; teesüf; pişmanlık.
ARSAL (E) : Temiz huylu, namuslu.
ARSLAN (E) : Aslan; korkusuz.
ARUZ (K) : Türk Edebiyatında kullanılan ölçü.
ARZIK (E) : Dindar, sofu.
ARZU (K) : İstek, özlem, dilek; halk hikayesinde Kamber'in sevgilisi; herhangi bir şey için duyulan aşırı istek; heves, emel; özlemek.
ARZUM (K) : Benim isteğim.
ARZUMAN (K) : Arzu.
ASAF (E) : Vezir; erdem, ileri görüşlülük; Hz. Süleyman peygamberin veziri
ASAL (E) : Başlıca, temel, esaslı.
ASALET (E) : Soyluluk.
ASENA (K) : Güzel, alımlı kadın; dişi kurt
ASFA (E) : Çok saf, en temiz, halis.
ASIM (E) : Yasak; iffetli, temiz, namuslu, günahtan çekinen
ASIMA (K) : Yasak; iffetli, temiz, namuslu, günahtan çekinen
ASİYE (K) : Sütun, kolon, direk; mersin ağacı; isyan eden, itaatsiz, asi; haydut; Allah'ın emirlerine karşı gelen. (Bu isim Peygamberimizce yasaklanmıştır.)
ASKER (E) : Vazife yapan; er.
ASLI (K) : Kök, köken; aşık Kerem'in sevgilisi; soy; kaide, kural; hakiki.
ASLIHAN : Aslı han soyundan olan.
ASRİ (E) : Çağdaş, zamana uygun.
ASU (K) : Asi, ehlileşmeyen huysuz at; isyankar, Azgın huysuz (at); Asuman'ın kısaltması.
ASUDE (K) : Rahat, dingin, sessiz, sakin
ASUMAN (K) : Gökyüzü, sema, felek.
ASUTAY (E) : Hırçın tay.
ASYA (K) : En büyük kıta.
AŞIK (E) : Sevdalı; dalgın.
AŞİR (E) : Onda bir, onuncu; samimi dost; koca; aşar toplayan.
AŞKIN (K/E) : Üstün, benzerlerini aşmış; sevgilin; geçkin, aşmış olan; ölçüyü kaçıran.
ATA (E) : Baba; dede ve büyükbabalardan herbiri; ihsan.
ATABEK (E) : Selçuklularda şehzadelerin eğitimcisi, lala.
ATABEY (E) : Atabek.
ATAÇ (E) : Atalardan gelen
ATAKAN (E) : İleri atılan.
ATALAY (E) : Ünlü.
ATAMAN (E) : Önder, başkan.
ATAOL (E) : Yüce bir insan ol.
ATASAGUN (E) : Hekim.
ATAULLAH (E) : Allah'ın lütfu.
ATAY (E) : Bilinen, tanınmış.
ATEŞ (K/E) : Yanmakta olan cisim
ATIFET (K) : Karşılık beklemeden gösterilen sevgi, iyilik sever, teveccüh.
ATIL (E) : Bir amaca doğru hızla ilerleme
ATILGAN (E) : Girişgen , hevesli
ATİK (E) : Çabuk davranan , çevik; berrak, saf; hür; asil
ATİKE (K) : Özgür; soylu; güzel, genç kız
ATİLLA (E) : Büyük, ünlü; babacık; savaşçı, fatih; Hun hükümdarı.
ATİYE (K) : Bağış, ihsan, hediye; gelecek.
ATLAS (E) : Diba; düz, havasız, tüysüz; Mitolojide dünyayı sırtında taşıdığına inanılan Tanrı
ATUFET (K) : Şefkat, merhamet.
AVCI (E) : Avlanan.
AVNİ (E) : Yardımla ilgili.
AVNİYE (K) : Yardımla ilgili.
AVNULLAH (E) : Allah'ın yardımı.
AVŞAR (K) : Oğuzların bir kolu.
AYALP (E) : Ay yüzlü yiğit.
AYANA (E) : Saygı.
AYANFER (E) : Gözün nuru.
AYAS (K/E) : Dolunay, mehtap.
AYASUN (K) : Aysun.
AYAZ (E) : Hava ve gece için soğuk.
AYBAR (E) : Gösterişli, heybetli; korku veren.
AYBARS (E) : Hun Hükümdarı Atilla'nın amcası.
AYBEG (E) : İleri gelen, temiz yönetici.
AYBEN (K) : Ay gibi, Ay yüzlü, Ayın kendisi
AYBERK (E) : Güçlü ışığı olan ay; sağlam kişilik; yaprak.
AYBİGE (K/E) : Dolunay.
AYBİKE (K) : Ay gibi güzel kız. (Aybüke)
AYBİKEN (K) : Bir hükümdar hanımımın adı.
AYBİRGEN (K) : Ayveren
AYBÜKE (K) : Ay gibi parlak, aynı zamanda zeki, akıllı (Aybike)
AYCA (K) : Ay gibi parlak ve aydınlık
AYCAN (K/E) : İçi dışı ay gibi parlak ve aydınlık.
AYCİHAN (K/E) : Cihanı aydınlatan ışık.
AYÇA (K) : Ayın ilk günlerde aldığı biçim, hilal
AYÇAN (K) : Ay gibi parlak ve sevimli.
AYÇIL (K) : Sürekli aydınlık veren - Ay gibi
AYÇİÇEK (K) : Günçiçek
AYDAN (K) : Güzelliğini aydan almış, ay gibi parlak ve güzel, aydan gelen, aydan yaratılmış
AYDEMİR (E) : Yüzü kavisli bir çeşit keser
AYDIN (E) : Bilgili; nurlu.
AYDİL (K/E) : Güzel, parlak, aydınlık gönül.
AYDİNÇ (E) : Cesur, aydın.
AYDOĞDU (K) : Doğmakta olan ay.
AYDOLUN (E) : Dolunay.
AYERDEM (E) : Ay-erdem.
AYETULLAH (E) : Allah'ın ayetleri; mucizeler; iz, nişan.
AYFER (K) : Ay ışığı.
AYGEN (K) : Dost, arkadaş; sevgili; temiz.
AYGUT (E) : Karşılık, mükafat.
AYGÜL (K) : Ay gibi ışıldayan, parlak, gül renkli, güzel; Ay'ın gülü.
AYGÜN (K/E) : Gösterişli, ay kadar güzel.
AYHAN (E) : Ay sahibi.
AYHATUN (K) : Ay yüzlü kadın.
AYKIZ (K) : Ay-kız
AYKUT (E) : Kutlu ay; ödül
AYLA (K) : Ayın çevresindeki hale; eş, zevce, kadın; beyaz ışık.
AYLİN (K) : Ayın çevresinde görülen ışık, ay evi, ayla; Ay'a ait.
AYMAN (E) : Ay gibi ışıklı.
AYNUR (K) : Ay gibi ışıklı, pırıl pırıl.
AYPARE (K) : Ay parçası
AYSAL (K/E) : Ay'a benzeyen.
AYSEL (K) : Ay gibi parlak ve güzel
AYSEN (K) : Aydan farksız, ayın yerdeki benzeri, güzel sevimli
AYSIN (K) : Sen aysın ,ay kadar güzel sin.
AYSU (K) : Ay gibi parlak, berrak su
AYSUN (K) : Ay gibi ışıltılı ve güzelsin.
AYŞAN (K) : Ay gibi temiz, parlak şöhreti olan
AYŞE (K) : Yaşam, erinç; rahat, huzur içinde yaşayan
AYŞEGÜL (K) : Gül renkli, canlı ve güzel
AYŞEM (K) : Ay ışığı - Benim Ayşem
AYŞEN (K) : Ay gibi parlak, neşeli, sevimli
AYŞENUR (K) : Nur gibi parlak, pırıl pırıl, ay gibi güzel
AYŞIL (K) : Ay gibi ışıl ışıl.
AYŞİN (K) : Ay gibi güzel
AYTAÇ (E) : Ay-taç
AYTEK (E) : Ay-tek; Ay gibi.
AYTEKİN (E) : Ay prensi.
AYTEN (K) : Ay gibi beyaz tenli, güzel vücutlu.
AYTİGİN (E) : Aytekin.
AYTOLOUN (E) : Dolunay.
AYTUĞ (E) : Ay-tuğ
AYTÜL (K) : Ayın ışığını gölgeleyen ince ve beyaz renkli bulutların ayı süslemesi
AYTUNA (E) : Ay-tuna
AYVAZ (E) : Savaş gemilerinde cerrah yamağı, uşak; garson.
AZAD (E) : Hür; zarif.
AZADE (K) : Hür, zarif.
AZAM (E) : En büyük, ulu.
AZAMEDDİN (E) : Dinin ululuğu.
AZAMET (K/E) : Büyüklük, ululuk.
AZER (E) : Ateş.
AZİM (E) : Büyük, ulu; kuvvetli.
AZİME (K) : Kararlılık, niyet, büyük bela.
AZİMET (K) : İradeye dayanan karar.
AZİZ (E) : Değerli, sevgide üstün tutulan
AZİZE (K) : Kutsal, ermiş kadın - Sevgi hitabı
AZMİ (E) : Kasıt, kemikli, güçlü.
AZMİYE (K) : Niyetli, kararlı
AZRA (K) : El değmemiş bakire; Hz. Meryem'e verilen bir ad; Medine şehrinin bir adı
|
|
|
